نظرسنجی

عبور از ادبیات مشترک و رسیدن به اراده مشترک

عبور از ادبیات مشترک و رسیدن به اراده مشترک
دانلود مقاله
         همان‎طوری که بسياری از صاحب‎نظران نيز به آن اشاره کردند، در حل مساله هسته‎ای اراده واحدی شکل گرفت که منتج به نتايج درخشاني نيز شد، در حوزه صنعت و اقتصاد نيز لازم است ساختار و فرآيند نظام تصميم‎گيري در کشور در جهت اين اتحاد و اتفاق بازآرايی و ساماندهی شود. انتظار من صنعتگر مانند تمام مردم عزيز ميهن‎مان و البته با تاکيد بيشتر، ضرورت شکل‎گيری يک اراده واحد در دولت و حاکميت برای «توسعه صنعتی» است. 
   خدای را شاکريم که همواره در سخت‎ترين شرايط لطف و مهر و محبت خود را از اين ملت و مرز و بوم دريغ نداشته است و از دولت تدبير و اميد و ریيس‎جمهوری محبوب و گرامي نيز سپاسگزاريم و قدردان زحمات و تلاش‎های بس ارزشمندشان در گشودن يکی از پيچيده ترين گره‎های سياسي کشور هستيم. شکرگزاری من صنعتگر از لطف پروردگار علاوه بر قلب و زبان از طريق دستان و اذهانی است که در کار ساختن و خلق کردن است (صنعت از ريشه صنع به معناي ساختن و آفريدن است). خلق محصولاتی که بندگان خدا را آرامش و سلامت زيستن دهد. اينکه اما براي چنين ماموريت خطيری در مسير بهبود وضعيت زندگی اقتصادي مردم عزيزمان چه فضايی لازم است و چه توقع و انتظاری می‎توان به عنوان يک صنعتگر از نظام حکمرانی ميهنمان در قوای مختلف داشت، شايد تکرار مکررات باشد. در طول همين چندماهه منتهی به فرجام رسيدن پرونده هسته‎ای، از ضرورت وجود فضای آزاد و رقابتی، محوريت بخش خصوصی در روند توسعه کشور، بهبود محيط کسب و کار و... بسيار سخن گفته شده است که ای بسا در اين شرايط سخت و دشوار در مواردی هم اقداماتی در تامين آن‎ها صورت گرفته و نتايج نيکويی هم دربر داشته است. 
   لذا به گمانم از ادبيات موضوع و مولفه‎های لازم براي تحقق توسعه صنعتي و رشد محصولات و خدمات صنعتی در فضای پساتحريم بسيار گفته شده و کمتر ناگفته ای باقي مانده است. در همين رابطه می توان به بيانيه‎هاي هر ساله صنعتگران کشور در روز صنعت و معدن اشاره کرد که در آن‎ها خواست های صنعتگران از دولت و ساير قوای کشور برای کار و فعاليت صنعتی فهرست می شود. چنان که در آخرين بيانيه در تيرماه سال جاري، ضمن بيان ضرورت «صنعتی شدن» کشور به عنوان مرحله گذار، به توسعه همه جانبه که موجب ارتقای بهره‎وری، افزايش درآمد ملی، ايجاد اشتغال پايدار و توسعه مناسبات اجتماعی می‎شود، بر خواسته‎های مشخص تاکيد شده است. خواسته‎هايی همچون تدوين استراتژی توسعه صنعتي، اجراي قانون بهبود محيط کسب و کار، تغيير و اصلاح سياست ها و قوانين و مقررات مخل توليد و سرمايه‎گذاري، تامين سرمايه در گردش و نقدينگي مورد نياز بنگاه‎هاي صنعتي و توليدي، بهبود مناسبات سياسي با جهان در جهت ارتقاي کمي و کيفي صادرات کالاو خدمات، عدم مداخلات اداري دولت در بازارها و قيمت‎گذاري و عدالت مالياتي. تاثير اين گفته‎ها به حدي بوده است که بين صنعتگران و مسوولان دولتي و حکومتي ادبيات مشترکي ايجاد شده و حتي چه بسا مسوولان محترم از فعالان اقتصادي در ضرورت حضور بيشتر بخش خصوصي در ساماندهی اقتصادی کشور و آزادسازی اقتصادی و ايجاد فضای رقابتی و... مصرتر هم باشند (نمونه اين مسوولان عزيز و دردآشنا معاون اول ریيس‎جمهور جناب آقای دکتر جهانگيری، رییس دفتر ریيس‎جمهوری جناب آقای دکتر نهاونديان و وزرای صنعت، معدن و تجارت و راه و شهرسازی هستند). لذا بنظر می رسد اکنون لازم است از ادبيات مشترک فراتر رفت و به اراده مشترک و لازم براي تحقق اين خواسته‎ها رسيد.
    به هرحال عملکرد صنعت در هر کشوري تابع خواست و اراده مديريت سياسي آن کشور و در جهت تحقق تصوير آرماني بلندمدتي است که در ذهن اين مديريت سياسي نقش بسته است. لذا همان طوري که بسياري از صاحب‎نظران نيز به آن اشاره کرده‎اند، در حل مساله هسته‎اي اراده واحدي شکل گرفت که منتج به نتايج درخشاني نيز شد، در حوزه صنعت و اقتصاد نيز لازم است ساختار و فرآيند نظام تصميم‎گيري در کشور در جهت اين اتحاد و اتفاق بازآرايي و ساماندهي شود. امروز اين يک ضرورت است؛ با توجه به نرخ بيکاري 48درصدي جوانان زير 30 سال و نرخ بيکاری 86 درصدی زنان ميهن‎مان و همچنين ورود حدود پنج ميليون فارغ التحصيل در بازار کار طي سه، چهار سال آينده که به بيکاران چند ميليونی حال حاضر کشورمان افزوده می شوند و نيز کاهش شديد درآمدهای نفتي و انبوه بدهی‎های به جا مانده از گذشته برای دولت و... ضرورت دارد يک اراده واحد برای حل اين مسایل ايجاد شود. انتظار من صنعتگر مانند تمام مردم عزيز ميهن‎مان و البته با تاکيد بيشتر، ضرورت شکل‎گيري يک اراده واحد در دولت و حاکميت برای «توسعه صنعتي» و قرائت کردن تمامي امور کشور در حول اين پارادايم است. امروز صنعتي شدن کشور يک ضرورت و وظيفه ملي بر دوش همگان و به خصوص ما صنعتگران کشور است. ضرورتي که بيش از هر زمان ديگر و از پس بيش از يک دهه تجربه‎اندوزی و آزمون و خطا، می‎تواند عينيت يابد.

رییس هیات مدیره کنفدراسیون صنعت ایران