نظرسنجی

به بهانه بهاران

به بهانه بهاران
دانلود مقاله من حسی دارم که با تمام نادانستگی علمی می‎گویم، می‎گویم که بذر به اعتماد زمین در دامن مادر زمین می‎نشیند. به اعتماد آسمان برای رساندن آب به مادر زمین آبستن می‎شود، به اعتماد خورشید برای رسیدن به نورش از زمین بیرون می‎آید و گل می‎کند و برگ می‎دهد و میوه می‎آراید و چون فصل بادها و خزان‎ها و رعد و برق‎ها فرا می‎رسد، سر به دورن می‎آورد و خشک می‎شود.
در اعتماد به باغبان است که سرو روی می‎آراید و بر و بار بیشتر می‎دهد و نه از ترس شاخه شکستن‎ها و تبرها، خمیده و شکسته و به زیر افتاده گردد.
در اعتماد و همیاری به همراهان است که کشتزار شده، باغ شده، جنگل گشته و نیازمندان را برخوردار ساخته و ایمنی برای پناه‎آوران می‎سازد.
بهار با تعادل روز و شب آغاز می‎گردد. تعادل سرما و گرما، محیط را برای پدیدآوری، تولدی دوباره، هم‎افزایی، شادمانی و ... آماده می‎سازد.
طبیعت به‎عنوان مادر هستی محیطی ما بر تعادل و تعامل استوار است و نه بر تضاد و تقابل. از تضاد و تقابل، دشمنی زاییده می‎شود. زایش تضاد است که تز و آنتی‎تز را مدتهاست بر تفکر بشری استوار نموده و همه چیز را از این دریچه دیده و همواره به‎دنبال متضاد خود می‎گردد و این قدر زشت و افسونگر که همانا قدرت شیطانی است، توده‎های نادان را به خود جلب کرده و در چنبره‎ی خود جای می‎دهد و همانا که شیطان مسلط می‎گردد.
آیا این تضادانگاری موجب آلودگی محیط اجتماعی ما نشده است؟ تضاد بین کارگر و کارفرما، تضاد بین انباشت سرمایه و انباشت علم، تضاد بین استاد و شاگرد و ... .
این همه تضاد و دشمنی محیطی می‎سازد بدون اعتماد، محیطی پر از اضطراب، اضطراب از دشمن و همواره می‎ترسد، حمله و همواره در حالت دفاعی.
آیا در  این محیط تولید شکل می‎گیرد یا واسطگی؟ آیا منطق تعاملی مسلط می‎شود و یا لابی‎گری سلطه‎جویانه؟ آیا خردمند جایگاه می‎گیرد یا شو من(نمایشگر)؟
و صد افسوس که توده‎ها همواره فریب افسونگر را خورده و در حسرت از دست دادن داشته‎ها به‎دنبال قهرمان می‎گردند و نه شناخت واقعیت‎ها و قبول مسوولیت‎ها و ... .
به بهانه‎ی بهاران باید از زمستان گذشت، به بهانه‎ی بهاران باید از شب‎های زمستانی گذشت و به روزهای بهاری رسید، باید دوباره به خود برگردیم.
در تعامل روز و شب به یکدیگر و دیگران اعتماد کنیم، مسوولیت‎های هم‎افزایی را نسبت به همدیگر دریابیم، دوستی را جایگزین دشمنی نماییم.
در این راه جز شفافیت و راست‎گویی و پاسخگویی چاره‎ای نیست و دنیا بر این راه است، در آموزه‎های ملی ما و دعای خردمندان ما گفته شده است که (ملت ما از دروغ در امان ماناد)، در آموزه‎های دینی ما در همه‎ی ادیان (اصل بر راستگویی و توبه‎پذیری است) و اکنون در جهان امروز و با گسترش هر چه بیشتر فضای مجازی که هزاران فرشته از همنوعان ما دوربین به‎دست دارند، اعمال ما را رصد می‎کنند و به همه‎ی دنیا مخابره می‎کنند، چقدر می‎توان پنهان‎کاری نمود؟
دنیا در قرن گذشته رکن چهارم جامعه‎ی مدنی را رسانه‎ها قرار داد، اکنون در حال گذر از این رکن هستیم و به بازیابی نهاد انسانی نزدیک می‎شویم و آن‎هم فرشتگان درون هستند که با ابزار فضای مجازی در حال ظهور گسترده‎اند.
این فرشتگان (بنا به باورهای مذهبی) و یا این خبر رسان‎ها با همت و پشتکار زیاد، سعی در شفاف‎سازی هر چه بیشتر نموده و امکان پنهان‎کاری را کم و کمتر می‎نمایند و اجبارا فضای درستکاری و قانونمندی را افزونتر. در چنین محیطی که دست‎اندرکاران ارج می‎یابند، لاجرم اعتماد گسترده‎تر، فراگیرتر و دوستی‎ها افزونتر و دشمنی‎ها کاهش می‎یابد و برای زندگی آسوده‎تر، دانش بیشتر و خردمندی ارزش می‎شود و شکوفایی حاصل‎.
به بهانه‎ی بهاران من حسی دارم که دوباره می‎توان شاهد شکوفایی باشیم. شکوفه‎های مهر، دوستی، راستی.
به بهانه‎ی بهاران من حسی دارم که سردی‎ها به گرمی می‎رسد. دشمنی‎ها فراری می‎گردد و دوستی‎ها سر می‎رسد.
به بهانه‎ی بهاران من حسی دارم که با هم به مسوولیت‎هایمان برای آبادانی و آسایش وفا کرده و تلاشگر می‎شویم.
از شما می‎پرسم آیا حس من سرابی است در هزاران نابسامانی و یا حسی است که باید به امید واقعیت آن تلاش کنیم؟
آیا نباید دانه را بکاریم و آبش دهیم تا جوانه زده و تناور شود تا در سایه‎اش بهار را به زیبایی نظاره‎گر باشیم؟
ای صنعتگر گام اول قبول مسوولیت، ایستادگی بر اصول، اعتماد و ایمان به یاران و همکاران و آن‎گاه رویت جوانه‎های تولید و توسعه و هم‎افزایی و رویت طلوع روشنایی‎هاست.
*عضو هیات مدیره کنفدراسیون صنعت ایران